Wolf-Hirschhorn sindrom (delecija 4p16.3)

Uzrok je delecija blizu kraja kratkog kraka hromozoma 4, pa se stanje zove i 4p minus sindrom ^[1][2]. Ključni region dug je oko 1,5 do 1,6 miliona baznih parova (gradivnih jedinica DNK) ^[2]. Za znakove su posebno važni geni NSD2, LETM1 i MSX1 ^[1].

Gotovo sve osobe imaju prepoznatljiv izgled lica, opisan kao „kaciga grčkog ratnika“ ^[1]. Rast kasni još pre rođenja, a intelektualna ometenost je najčešće umerena do teška ^[2]. Napadi se javljaju kod do 95 procenata dece i često se ublaže sa godinama ^[1][2].

Srčane mane ima oko polovina osoba ^[2]. Delecije veće od 3 do 5 miliona baznih parova češće su povezane sa srčanim manama i rascepom nepca ^[2]. Osobe sa ovim stanjem dožive odraslo doba, ali većini je potrebna gotovo stalna nega ^[2].

Procene se kreću od otprilike 1 na 20.000 do 1 na 50.000 rođenih ^[1][2]. Verovatno nisu sve osobe sa ovim stanjem dijagnostikovane ^[1]. Stanje je oko dva puta češće kod devojčica nego kod dečaka ^[1][2].

Deo prenatalnih testova iz krvi majke (NIPT, analiza slobodne DNK koja uglavnom potiče iz posteljice) uključuje deleciju 4p16.3 u prošireni obuhvat. Takav nalaz je skrining: procenjuje verovatnoću, ali ne postavlja dijagnozu. Američko udruženje za maternalno-fetalnu medicinu (SMFM) ne preporučuje rutinski skrining mikrodelecija u opštoj populaciji ^[3].

Pouzdanost skrininga zavisi od veličine promene i od udela DNK ploda u krvi majke ^[4]. U jednoj studiji standardna analiza otkrila je 15 od 18 promena većih od 6 miliona baznih parova, ali samo 2 od 10 manjih ^[4]. Kod ovog stanja veličina delecije se razlikuje od osobe do osobe ^[2].

Za stanje je tipičan izražen zastoj rasta još u materici ^[2]. Potvrda je moguća dijagnostičkim testom iz uzorka dobijenog biopsijom horiona ili amniocentezom, FISH metodom ili hromozomskim mikročipom (CMA) ^[2][3]. Kada je promena 4p16.3 već poznata u porodici, moguće je ciljano prenatalno testiranje ^[2].